Teriflunomide MSN

Teriflunomide MSN, 14 mg, tabletki powlekane

Tabletka powlekana.

• Niebieskie, pięciokątne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
• Długość około 7 mm, szerokość około 7 mm
• Wytłoczone oznakowanie „14″ po jednej stronie i „T” po drugiej stronie

Substancja czynna

• Każda tabletka powlekana zawiera 14 mg teriflunomidu

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

• Każda tabletka zawiera 79 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej)

Rdzeń tabletki

• Laktoza jednowodna
• Skrobia kukurydziana
• Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
• Hydroksypropyloceluloza
• Magnezu stearynian
• Krzemionka koloidalna bezwodna

Otoczka tabletki

• Hypromeloza
• Tytanu dwutlenek (E 171)
• Żelaza tlenek żółty (E 172)
• Makrogol 6000
• Indygotyna, lak aluminiowy (E 132)

Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Teriflunomide MSN jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych ze stwardnieniem rozsianym (MS) o przebiegu rzutowo-ustępującym.

Leczenie powinno być rozpoczynane i prowadzone pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w terapii stwardnienia rozsianego.

• Dorośli: zalecana dawka to 14 mg raz na dobę
• Dzieci i młodzież (10 lat i starsze) o masie ciała > 40 kg: 14 mg raz na dobę
• Dzieci i młodzież o masie ciała ≤ 40 kg: 7 mg raz na dobę (dawka 14 mg jest dla nich nieodpowiednia)
• Po osiągnięciu stabilnej masy ciała powyżej 40 kg należy zmienić dawkę na 14 mg raz na dobę
• Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku
• Osoby ≥ 65 lat: stosować z ostrożnością ze względu na ograniczone dane
• Zaburzenia czynności nerek (łagodne, umiarkowane, ciężkie, niedializowani): nie jest konieczne dostosowanie dawki
• Zaburzenia czynności wątroby łagodne/umiarkowane: nie jest konieczne dostosowanie dawki
• Dzieci poniżej 10 lat: bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone

Sposób podawania

Tabletki powlekane są przeznaczone do stosowania doustnego. Tabletki należy połknąć w całości, popijając wodą.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C według skali Childa-Pugha)
• Kobiety w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym niestosujące skutecznej antykoncepcji, dopóki stężenie teriflunomidu w osoczu przekracza 0,02 mg/L
• Kobiety karmiące piersią
• Pacjenci z ciężkimi stanami niedoboru odporności, np. AIDS
• Pacjenci ze znacznymi zaburzeniami czynności szpiku kostnego albo znaczącą niedokrwistością, leukopenią, neutropenią lub małopłytkowością
• Pacjenci z ciężkim, czynnym zakażeniem aż do jego ustąpienia
• Dializowani pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
• Pacjenci z ciężką hipoproteinemią, np. w zespole nerczycowym

Monitorowanie

• Przed leczeniem: ciśnienie tętnicze krwi, aktywność AlAT/SGPT, pełna morfologia krwi z rozmazem i liczbą płytek
• Podczas leczenia: ciśnienie tętnicze okresowo, aktywność enzymów wątrobowych co najmniej co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, potem regularnie
• U pacjentów z podwyższonym ryzykiem hepatotoksyczności — enzymy wątrobowe co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, potem co najmniej co 8 tygodni przez min. 2 lata

Procedura przyspieszonej eliminacji

• Bez procedury osiągnięcie stężenia poniżej 0,02 mg/L zajmuje średnio 8 miesięcy (do 2 lat)
• Procedurę można zastosować w dowolnym momencie po odstawieniu leku

Wpływ na wątrobę

• Może wystąpić polekowe uszkodzenie wątroby (DILI), niekiedy zagrażające życiu, zwykle w ciągu pierwszych tygodni/miesięcy leczenia
• Przy podejrzeniu uszkodzenia wątroby należy przerwać terapię i rozważyć przyspieszoną eliminację
• Przy AlAT/AspAT > 3x GGN — przerwać leczenie

Hipoproteinemia

• Nie stosować u pacjentów z ciężką hipoproteinemią (np. zespół nerczycowy)

Ciśnienie tętnicze krwi

• Może wystąpić zwiększenie ciśnienia — mierzyć przed leczeniem i okresowo w trakcie

Zakażenia

• Rozpoczęcie leczenia należy opóźnić u pacjentów z ciężkim czynnym zakażeniem
• Zgłaszano zakażenia wirusem opryszczki, w tym ciężkie (opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)
• Przy ciężkim zakażeniu rozważyć przerwanie leczenia i przyspieszoną eliminację

Reakcje ze strony układu oddechowego

• Zgłaszano śródmiąższową chorobę płuc (ILD) i nadciśnienie płucne, ILD może prowadzić do zgonu
• Uporczywy kaszel i duszność mogą być powodem przerwania leczenia i dalszej diagnostyki

Zaburzenia hematologiczne

• Może wystąpić zmniejszenie liczby białych krwinek
• Przy ciężkich zaburzeniach hematologicznych, w tym pancytopenii, należy przerwać leczenie i rozważyć przyspieszoną eliminację

Reakcje skórne

• Zgłaszano ciężkie, czasem śmiertelne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, TEN, DRESS) — po ich wystąpieniu nie podawać ponownie
• Zgłaszano nowe przypadki łuszczycy oraz nasilenie istniejącej

Neuropatia obwodowa

• Zgłaszano przypadki neuropatii obwodowej, u części pacjentów utrwalonej — przy potwierdzeniu rozważyć przerwanie leczenia

Szczepienia

• Należy unikać żywych szczepionek atenuowanych

Terapie immunosupresyjne/immunomodulacyjne

• Niezalecane jednoczesne podawanie z leflunomidem
• Zmiana z natalizumabu lub fingolimodu wymaga zachowania ostrożności ze względu na możliwy addytywny wpływ na układ immunologiczny

Dzieci i młodzież

• Obserwowano przypadki zapalenia trzustki, w tym ostrego — objawy: ból brzucha, nudności, wymioty

Substancje pomocnicze

• Produkt zawiera laktozę — nie stosować przy dziedzicznej nietolerancji galaktozy, braku laktazy lub zespole złego wchłaniania glukozy-galaktozy
• Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę — uznaje się za „wolny od sodu”

Wpływ innych leków na teriflunomid

• Silne induktory CYP i białek transportowych (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ziele dziurawca) zmniejszają ekspozycję na teriflunomid — stosować ostrożnie
• Cholestyramina i węgiel aktywowany szybko zmniejszają stężenie leku — nie łączyć, chyba że celem jest przyspieszona eliminacja

Wpływ teriflunomidu na inne leki

• Zwiększa ekspozycję na substraty CYP2C8 (repaglinid, paklitaksel, pioglitazon, rozyglitazon) — zachować ostrożność
• Zwiększa ekspozycję na doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel) — bez wpływu na ich skuteczność
• Zmniejsza ekspozycję na substraty CYP1A2 (duloksetyna, alosetron, teofilina, tyzanidyna) — możliwe osłabienie ich skuteczności
• Zmniejsza maksymalne INR o 25% przy jednoczesnym stosowaniu z warfaryną — zalecane ścisłe monitorowanie INR
• Zwiększa ekspozycję na substraty OAT3 (cefaklor, benzylopenicylina, cyprofloksacyna, indometacyna, ketoprofen, furosemid, cymetydyna, metotreksat, zydowudyna) — zachować ostrożność
• Zwiększa ekspozycję na rozuwastatynę (zalecane zmniejszenie dawki o 50%) oraz inne substraty BCRP/OATP (metotreksat, topotekan, sulfasalazyna, statyny) — zachować ostrożność

• Teriflunomid jest przeciwwskazany w okresie ciąży — może powodować ciężkie wady wrodzone
• Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i po jego zakończeniu, dopóki stężenie leku przekracza 0,02 mg/L
• Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę
• W przypadku podejrzenia ciąży należy przerwać leczenie i natychmiast powiadomić lekarza
• Bez procedury przyspieszonej eliminacji stężenie > 0,02 mg/L może utrzymywać się średnio 8 miesięcy (do 2 lat)
• Procedura przyspieszonej eliminacji: cholestyramina 8 g 3x/dobę przez 11 dni (lub 4 g, jeśli 8 g źle tolerowane) albo węgiel aktywowany 50 g co 12 godzin przez 11 dni
• Karmienie piersią jest przeciwwskazane — badania na zwierzętach wykazały przenikanie leku do mleka
• Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność; brak danych u ludzi

Produkt nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane: ból głowy, biegunka, zwiększenie aktywności AlAT, nudności i łysienie — zwykle łagodne lub umiarkowane, przemijające.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

• często: grypa, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, wirusowe zapalenie żołądka i jelit, zakażenie wirusem opryszczki, zakażenie zęba, zapalenie krtani, grzybica stóp
• niezbyt często: ciężkie zakażenia, w tym posocznica

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

• często: neutropenia, niedokrwistość
• niezbyt często: łagodna małopłytkowość (< 100 G/L)

Zaburzenia układu immunologicznego

• często: łagodne reakcje alergiczne
• niezbyt często: reakcje nadwrażliwości (natychmiastowe lub opóźnione), w tym reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy

Zaburzenia psychiczne

• często: lęk

Zaburzenia układu nerwowego

• bardzo często: ból głowy
• często: parestezje, rwa kulszowa, zespół cieśni nadgarstka
• niezbyt często: przeczulica, nerwoból, neuropatia obwodowa

Zaburzenia serca

• często: kołatanie serca

Zaburzenia naczyniowe

• często: nadciśnienie tętnicze

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

• niezbyt często: śródmiąższowa choroba płuc
• częstość nieznana: nadciśnienie płucne

Zaburzenia żołądka i jelit

• bardzo często: biegunka, nudności
• często: zapalenie trzustki, ból w nadbrzuszu, wymioty, ból zęba
• niezbyt często: zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

• bardzo często: zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT)
• często: zwiększenie aktywności GGT i aminotransferazy asparaginianowej
• rzadko: ostre zapalenie wątroby
• częstość nieznana: polekowe uszkodzenie wątroby (DILI)

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

• niezbyt często: dyslipidemia

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

• bardzo często: łysienie
• często: wysypka, trądzik
• niezbyt często: zmiany w obrębie paznokci, łuszczyca (w tym krostkowa)
• rzadko: ciężkie reakcje skórne

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

• często: ból mięśniowo-szkieletowy, ból mięśni, ból stawów

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

• często: częstomocz

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

• często: obfite miesiączki

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

• często: ból, astenia

Badania diagnostyczne

• często: zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie liczby neutrofili, zmniejszenie liczby krwinek białych, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

• niezbyt często: ból pourazowy

Kategorie częstości występowania

• bardzo często (≥ 1/10)
• często (≥ 1/100 do < 1/10)
• niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
• rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000)
• bardzo rzadko (< 1/10 000)
• częstość nieznana (nie można jej określić na podstawie dostępnych danych)

• Brak danych o przedawkowaniu lub zatruciu teriflunomidem u ludzi
• Dawka 70 mg na dobę podawana zdrowym osobom przez 14 dni dawała działania niepożądane zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa
• W razie istotnego przedawkowania zaleca się cholestyraminę lub węgiel aktywowany w celu przyspieszenia eliminacji
• Cholestyramina: 8 g 3x/dobę przez 11 dni (lub 4 g, jeśli 8 g źle tolerowane)
• Alternatywnie węgiel aktywowany: 50 g 2x/dobę przez 11 dni

• Okres ważności: 2 lata
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego

• Blistry kalendarzowe z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku zawierające 14, 28, 84 i 98 tabletek powlekanych
• Jednodawkowe blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku zawierające 10 x 1 tabletka powlekana

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

MSN Labs Europe Limited

KW20A, Corradino Park

Paola, PLA 3000

Malta