Krusaxyl

Krusaxyl 60 mg, 90 mg

Postać farmaceutyczna: Tabletka powlekana.

• Nazwa leku: Krusaxyl (60 mg / 90 mg), tabletki powlekane.

• Wygląd tabletek 60 mg: Różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczonym oznaczeniem „60 i M” po jednej stronie.

• Wygląd tabletek 90 mg: Żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z wytłoczonym oznaczeniem „90 i M” po jednej stronie.

• Wskazania do stosowania: Lek Krusaxyl, stosowany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA), zapobiega zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW) lub z zawałem mięśnia sercowego (MI) w wywiadzie i wysokim ryzykiem takich zdarzeń.

Treść sekcji Opis produktu została opracowana na podstawie oficjalnej Skróconej Informacji o Leku (SIL).

Skład: Każda tabletka powlekana zawiera odpowiednio 60 mg lub 90 mg tikagreloru.

Substancje pomocnicze: Pełny wykaz składników pomocniczych znajduje się w oficjalnej dokumentacji produktu.

Dawkowanie i sposób podawania

• Zasada ogólna: Pacjenci przyjmujący produkt leczniczy Krusaxyl powinni codziennie przyjmować również małą dawkę podtrzymującą kwasu acetylosalicylowego (ASA) 75-150 mg, jeśli nie jest to indywidualnie przeciwwskazane.

• Ostre zespoły wieńcowe (OZW): Stosowanie produktu należy rozpocząć od pojedynczej dawki nasycającej 180 mg (2 tabletki o mocy 90 mg) i kontynuować leczenie dawką 90 mg dwa razy na dobę. Czas trwania leczenia u pacjentów z OZW powinien wynosić 12 miesięcy, chyba że istnieją wskazania kliniczne do jego przerwania. Odstawienie ASA można rozważyć po 3 miesiącach u pacjentów z OZW, u których wykonano zabieg przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) i u których występuje zwiększone ryzyko krwawienia. W takim przypadku podawanie tikagreloru jako jedynego leku przeciwpłytkowego należy kontynuować przez 9 miesięcy.

• Zawał mięśnia sercowego (MI) w wywiadzie: Zalecaną dawką jest 60 mg dwa razy na dobę, jeśli potrzebne jest przedłużone leczenie pacjentów z przebyty m co najmniej rok temu MI i z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Leczenie można zacząć bez przerywania, jako kontynuację początkowego rocznego leczenia produktem Krusaxyl 90 mg lub innym lekiem hamującym receptory difosforanu adenozyny (ADP) u pacjentów z OZW i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Leczenie można również rozpocząć do 2 lat po MI lub w ciągu roku od zaprzestania leczenia poprzednim inhibitorem receptora ADP. Dane kliniczne dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tikagreloru ponad 3 lata długotrwałego leczenia są ograniczone.

• Zmiana leku: Jeżeli potrzebna jest zmiana leku, pierwszą dawkę produktu Krusaxyl należy podać 24 godziny po ostatniej dawce innego leku przeciwpłytkowego.

• Pominięcie dawki: Należy unikać błędów w dawkowaniu. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien zastosować tylko jedną tabletkę (następną dawkę) zgodnie z przyjętym schematem dawkowania.

• Inne zalecenia dotyczące ASA: Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tikagreloru i kwasu acetylosalicylowego w dużych dawkach podtrzymujących (> 300 mg).

• Przedwczesne przerwanie leczenia: Przedwczesne przerwanie jakiegokolwiek leczenia przeciwpłytkowego, również produktem Krusaxyl, może skutkować zwiększonym ryzykiem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, MI lub udaru spowodowanego chorobą podstawową. Należy unikać przedwczesnego przerywania leczenia.

Sposób podawania

• Zależność od posiłku: Podanie doustne. Produkt może być stosowany podczas posiłku lub niezależnie od niego.

• Trudności z połykaniem: W przypadku pacjentów, którzy mają trudność z połknięciem tabletki/tabletek w całości, tabletki można rozgnieść na drobny proszek, zmieszać z połową szklanki wody i natychmiast wypić. Szklankę należy następnie przepłukać kolejną połową szklanki wody i ponownie wypić zawartość.

• Podawanie przez zgłębnik: Zmieszaną z wodą rozgniecioną tabletkę (lub tabletki) można również podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (CH8 lub większy). Ważne jest, aby przepłukać zgłębnik wodą po podaniu mieszaniny.

Szczególne grupy pacjentów

• Osoby w podeszłym wieku oraz zaburzenia czynności nerek: U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest wymagane.

• Zaburzenia czynności wątroby: Nie prowadzono badań dotyczących stosowania tikagreloru u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i z tego powodu jego stosowanie u tych pacjentów jest przeciwwskazane. Dostępne są jedynie ograniczone informacje na temat stosowania produktu u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby – dostosowanie dawki nie jest konieczne, jednak produkt należy stosować ostrożnie. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest konieczne.

• Dzieci i młodzież: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tikagreloru u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie tikagreloru u dzieci nie jest właściwe we wskazaniu niedokrwistość sierpowatokrwinkowa.

Przeciwwskazania (Kiedy absolutnie NIE stosować leku)

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

• Czynne krwawienie patologiczne.

• Krwotok śródczaszkowy w wywiadzie.

• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby.

• Jednoczesne stosowanie tikagreloru i silnych inhibitorów enzymu CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir i atazanawir), ponieważ może prowadzić do istotnego zwiększenia narażenia na tikagrelor.
  

Informacja prawna:

Informacje dotyczące dawkowania, sposobu podawania, przeciwwskazań i szczególnych grup pacjentów zostały opracowane na podstawie oficjalnej Skróconej Informacji o Leku (SIL) (sekcje: Dawkowanie i sposób podawania, Przeciwwskazania, Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności)

Profil bezpieczeństwa i wyniki badań

• Podsumowanie profilu bezpieczeństwa: Profil bezpieczeństwa tikagreloru był oceniany w ramach dwóch dużych badań fazy 3 (PLATO i PEGASUS), obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Najczęstszymi zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów leczonych tikagrelorem były krwawienie i duszność.

• Przerwanie leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych: W badaniu PLATO w grupie otrzymującej tikagrelor częstość ta wynosiła 7,4% (wobec 5,4% dla klopidogrelu). W badaniu PEGASUS częstość przerwania leczenia wynosiła 16,1% w grupie leczonej tikagrelorem w dawce 60 mg w skojarzeniu z ASA (wobec 8,5% w grupie otrzymującej ASA w monoterapii).

• Klasyfikacja częstości: Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z systemem MedDRA według częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 10 000), częstość nieznana.

Szczegółowy opis potencjalnych skutków ubocznych i ostrzeżeń:

• Krwawienia – Wyniki badań i charakterystyka:

  • Badanie PLATO: Tikagrelor i klopidogrel nie różniły się pod względem częstości występowania poważnych prowadzących do zgonu/zagrażających życiu krwawień, poważnych krwawień ogółem czy krwawień wg kryteriów TIMI. Więcej poważnych i niewielkich krwawień ogółem wg kryteriów PLATO występowało jednak w grupie tikagreloru. Krwawienia prowadzące do zgonu wystąpiły u 0,2% w grupie tikagreloru i 0,3% w grupie klopidogrelu. Czynniki takie jak wiek, płeć czy historia choroby nie stanowiły czynników predykcyjnych poważnych krwawień ogółem.

  • Krwawienie związane z CABG: W badaniu PLATO u 42% pacjentów, u których wykonano zabieg CABG, wystąpiło poważne zagrażające życiu krwawienie, bez różnic pomiędzy leczonymi grupami (zakończone zgonem krwawienie po CABG wystąpiło u 6 pacjentów w każdej grupie). Jeśli stosowanie produktu przerwano na jeden dzień przed zabiegiem, w grupie leczonej tikagrelorem wystąpiło więcej krwawień niż przy klopidogrelu; jeśli przerwano je na dwa lub więcej dni przed zabiegiem, liczba ciężkich krwawień była podobna w obu grupach.

  • Krwawienia niezwiązane z CABG i z zabiegami: Poważne krwawienia ogółem wg PLATO, poważne krwawienia wg TIMI oraz poważne + niewielkie krwawienia wg TIMI występowały częściej w grupie otrzymującej tikagrelor. Do przerwania leczenia z powodu krwawień niezwiązanych z zabiegami dochodziło częściej w grupie tikagreloru (2,9%) niż w grupie klopidogrelu (1,2%).

  • Krwawienia śródczaszkowe: Stwierdzono większą liczbę krwawień śródczaszkowych niezwiązanych z zabiegami w przypadku tikagreloru (0,3% vs 0,2%), w tym 11 przypadków w grupie tikagreloru i 1 w grupie klopidogrelu prowadziło do zgonu. Nie stwierdzono różnicy pod względem ogólnej liczby krwawień prowadzących do zgonu.

  • Badanie PEGASUS: Częstość występowania poważnych krwawień wg TIMI podczas stosowania dawki 60 mg była większa niż podczas stosowania ASA w monoterapii, co wynikało przede wszystkim z częstości zdarzeń ze strony przewodu pokarmowego. Nie stwierdzono zwiększenia ryzyka krwawień prowadzących do zgonu (0,3% w grupie tikagreloru 60 mg i 0,3% w grupie ASA). Do przerwania leczenia z powodu krwawień dochodziło częściej przy dawce 60 mg niż przy ASA w monoterapii (6,2% vs 1,5%) – większość z nich miała mniejsze nasilenie (krwotoki z nosa, siniaki, krwiaki). Samoistne krwawienia śródczaszkowe (ICH) obserwowano z podobną częstością (0,2% w obu grupach) , natomiast w przypadku ICH urazowych i związanych z zabiegami zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości (0,2% vs 0,1%). Przypadki ICH prowadzące do zgonu to odpowiednio 6 dla tikagreloru i 5 dla ASA.

• Krwawienia – Środki ostrożności i postępowanie:

  • U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawień należy rozważyć stosunek zagrożeń do korzyści. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do krwawień (np. niedawne urazy, zabiegi chirurgiczne, zaburzenia krzepnięcia, czynne lub niedawne krwawienia z przewodu pokarmowego) lub u których występuje zwiększone ryzyko urazu.

  • Ostrożność jest wymagana również u pacjentów stosujących jednocześnie leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawień (np. NLPZ, doustne leki przeciwzakrzepowe i (lub) leki fibrynolityczne) zastosowane w ciągu 24 godzin przed zażyciem dawki tikagreloru.

  • Decyzję o ewentualnym odstawieniu ASA po 3 miesiącach i kontynuacji podawania samego tikagreloru przez 9 miesięcy u pacjentów po zabiegu PCI ze zwiększonym ryzykiem krwawienia należy podjąć na podstawie oceny klinicznej (badania TICO i TWILIGHT wykazały zmniejszenie ryzyka krwawienia bez zwiększenia ryzyka MACE).

  • Transfuzja płytek krwi oraz zastosowanie desmopresyny są mało prawdopodobne lub wątpliwe pod kątem skuteczności odwracania działania tikagreloru. Leczenie przeciwfibrynolityczne (kwas aminokapronowy lub kwas traneksamowy) i (lub) leczenie rekombinowanym czynnikiem VIIa mogą zwiększać hemostazę. Produkt może być ponownie zastosowany, jeśli przyczyna krwawienia została zidentyfikowana i opanowana.

  • Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi i zastosowaniem nowych leków pacjent powinien poinformować lekarza lub stomatologa o stosowaniu tikagreloru. Jeśli działanie przeciwpłytkowe nie jest pożądane, lek należy odstawić na 5 dni przed planowanym zabiegiem. Pacjenci z OZW po przebytym niedokrwiennym udarze mózgu mogą być leczeni przez maksymalnie 12 miesięcy. Z uwagi na brak danych z badania PEGASUS, nie zaleca się leczenia pacjentów z MI w wywiadzie i po niedokrwiennym udarze mózgu powyżej roku.

• Duszność i układ krążenia:

  • Duszność w badaniach: W badaniu PLATO duszność zgłaszało 13,8% pacjentów leczonych tikagrelorem i 7,8% leczonych klopidogrelem. U 2,2% (tikagrelor) i 0,6% (klopidogrel) uznano ją za przyczynowo związaną z leczeniem; przypadki ciężkiej duszności były rzadkie. Większość epizodów miała nasilenie łagodne do umiarkowanego i występowała wcześnie na początku leczenia, często ustępując bez odstawienia leku. Z powodu duszności z leczenia zrezygnowało 0,9% pacjentów w grupie tikagreloru (wobec 0,1% w grupie klopidogrelu). Zjawisko to nie jest związane z nową lub pogarszającą się chorobą serca lub płuc, a lek nie wpływa na testy czynnościowe płuc. W badaniu PEGASUS duszność odnotowano u 14,2% pacjentów wobec 5,5% w grupie ASA, w większości o nasileniu lekkim do umiarkowanego. Pacjenci zgłaszający duszność byli na ogół starsi, mieli zastoinową niewydolnością serca, POChP lub astmą w wywiadzie.

  • Ostrzeżenia dotyczące układu oddechowego: U pacjentów z astmą/POChP w wywiadzie może dojść do zwiększenia bezwzględnego ryzyka duszności – należy zachować u nich ostrożność. Jeśli pacjent zgłosi nowe incydenty duszności, wydłuży się czas ich trwania lub pogorszą się objawy, należy przeprowadzić pełną diagnostykę i w razie złej tolerancji przerwać leczenie. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie ośrodkowego bezdechu sennego, w tym oddychanie Cheyne’a-Stokesa – w razie podejrzenia należy rozważyć dalszą ocenę kliniczną.

  • Ostrzeżenia dotyczące bradykardii: Badanie Holtera wykazało zwiększoną częstość występowania bezobjawowych pauz komorowych podczas leczenia tikagrelorem w porównaniu z klopidogrelem. Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem incydentów bradykardii (np. bez rozrusznika z zespołem chorego węzła zatokowego, z blokiem AV II lub III stopnia, z omdleniami) zostali wykluczeni z głównych badań. Lek powinien być stosowany w tej grupie z zachowaniem ostrożności. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi wywołującymi bradykardię. Pauzy komorowe > 3 sekundy w ostrej fazie OZW były wyraźniejsze u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, bez niepożądanych konsekwencji klinicznych w badaniach. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki bradyarytmii i bloków AV. Przed dostosowaniem leczenia należy ocenić stan pacjenta oraz przyjmowane leki jako potencjalne przyczyny.

• Parametry laboratoryjne i inne rzadkie ryzyka:

  • Zwiększenie stężenia kreatyniny: Podczas leczenia może wzrosnąć stężenie kreatyniny – należy wykonywać badania kontrolne czynności nerek. U pacjentów z OZW zaleca się kontrolę po miesiącu od rozpoczęcia leczenia, ze zwróceniem szczególnej uwagi na pacjentów w wieku ≥ 75 lat, z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek oraz stosujących leki z grupy ARB.

  • Zwiększenie stężenia kwasu moczowego: W badaniu PLATO zwiększenie stężenia kwasu moczowego powyżej normy wystąpiło u 22% pacjentów (vs 13% dla klopidogrelu). W badaniu PEGASUS wynosiło odpowiednio 9,1% (dawka 90 mg), 8,8% (dawka 60 mg) i 5,5% (placebo). Średnie stężenie wzrosło o około 15% (vs 7,5% dla klopidogrelu). Po zakończeniu leczenia zaobserwowano zmniejszenie stężenia kwasu moczowego. Może się rozwinąć hiperurykemia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z hiperurykemią lub dnawym zapaleniem stawów w wywiadzie (częstość występowania dny/dnawego zapalenia stawów wynosiła w PLATO 0,2% vs 0,1%; w PEGASUS: 1,6% dla 90 mg, 1,5% dla 60 mg i 1,1% dla placebo). Odradza się stosowanie u pacjentów z nefropatią moczanową.

  • TTP i zakłócenia testów (HIT): W trakcie leczenia bardzo rzadko zgłaszano zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP) – potencjalnie śmiertelne schorzenie wymagające plazmaferezy. U pacjentów przyjmujących tikagrelor zgłaszano fałszywie ujemne wyniki testów czynnościowych płytek krwi (w tym testu HIPA) mających na celu zdiagnozowanie małopłytkowości zależnej od heparyny (HIT). Informacje o leczeniu tikagrelorem są wymagane do prawidłowej interpretacji wyników testów. U pacjentów z HIT należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka dalszego leczenia tikagrelorem.

Informacja prawna:
Dane dotyczące profilu bezpieczeństwa, krwawień, duszności oraz zmian w parametrach laboratoryjnych zostały opracowane na podstawie oficjalnej Skróconej Informacji o Leku (SIL)(sekcje: Działania niepożądane, Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).

• Podmiot odpowiedzialny posiadający pozwolenie na dopuszczenie do obrotu: MSN Labs Europe Limited; KW20A, Corradino Park; Paola, PLA 3000; Malta.

• Wszelkich informacji udziela: MSN Labs Europe Limited; KW20A, Corradino Park; Paola, PLA 3000; Malta, strona internetowa: http://www.msnlabs.pl/.

• Informacje rejestracyjne: Numery pozwoleń na dopuszczenie do obrotu: moc 60 mg: 28525; moc 90 mg: 28526. Pozwolenie wydane przez Prezesa URPLWMiPB.

• Kategoria dostępności i odpłatność: Rp – Lek wydawany na receptę. Produkt pełnopłatny.

• Data ostatniej rewizji dokumentu: Sierpień 2025.

Informacja prawna:
Treść sekcji Producent oraz dane rejestracyjne zostały opracowane na podstawie oficjalnej Skróconej Informacji o Leku (SIL).