Sunitinib MSN

Sunitinib MSN, 12,5 mg, kapsułki, twarde

Sunitinib MSN, 25 mg, kapsułki, twarde

Sunitinib MSN, 37,5 mg, kapsułki, twarde

Sunitinib MSN, 50 mg, kapsułki, twarde

Kapsułka, twarda.

Sunitinib MSN, 12,5 mg

• Kapsułki żelatynowe, twarde, rozmiar „4″ (dł. ok. 15 mm), pomarańczowy korpus i wieczko, białe napisy „6″ na korpusie i „MS” na wieczku, żółty granulowany proszek

Sunitinib MSN, 25 mg

• Kapsułki żelatynowe, twarde, rozmiar „3″ (dł. ok. 16 mm), pomarańczowy korpus i karmelowe wieczko, białe napisy „7″ na korpusie i „MS” na wieczku, żółty granulowany proszek

Sunitinib MSN, 37,5 mg

• Kapsułki żelatynowe, twarde, rozmiar „3″ (dł. ok. 16 mm), żółty korpus i wieczko, czarne napisy „8″ na korpusie i „MS” na wieczku, żółty granulowany proszek

Sunitinib MSN, 50 mg

• Kapsułki żelatynowe, twarde, rozmiar „2″ (dł. ok. 18 mm), karmelowy korpus i wieczko, białe napisy „9″ na korpusie i „MS” na wieczku, żółty granulowany proszek

Substancja czynna

• Każda kapsułka zawiera sunitynibu jabłczan w ilości odpowiadającej 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg lub 50 mg sunitynibu (w zależności od mocy)

Zawartość kapsułki

• Mannitol (E 421)
• Kroskarmeloza sodowa
• Skrobia żelowana, kukurydziana
• Magnezu stearynian

Otoczka kapsułki i tusz do nadruku

• Żelatyna, woda oczyszczona, tytanu dwutlenek (E 171)
• W zależności od mocy: żelaza tlenek czerwony, żółty i (lub) czarny (E 172)
• Tusz do nadruku: szelak (E 904), glikol propylenowy (E 1520), potasu wodorotlenek (E 525), tytanu dwutlenek lub żelaza tlenek czarny (w zależności od mocy)

Wskazania do stosowania

• GIST — nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego, nieoperacyjne i (lub) z przerzutami, u dorosłych po niepowodzeniu leczenia imatynibem
• MRCC — zaawansowany rak nerkowokomórkowy i (lub) z przerzutami, u dorosłych
• pNET — wysoko zróżnicowane nowotwory neuroendokrynne trzustki, nieoperacyjne lub z przerzutami, u dorosłych z progresją choroby

Leczenie powinien rozpoczynać lekarz doświadczony w podawaniu leków przeciwnowotworowych.

Dawkowanie

• GIST i MRCC: 50 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, następnie 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2, cykl 6 tygodni)
• pNET: 37,5 mg raz na dobę w sposób ciągły
• Dawkę można zmieniać co 12,5 mg w zależności od bezpieczeństwa i tolerancji (GIST/MRCC: 25-75 mg/dobę)
• Przy silnych induktorach CYP3A4 może być konieczne zwiększenie dawki, przy silnych inhibitorach — zmniejszenie (patrz interakcje)
• Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały określone
• Zaburzenia czynności wątroby łagodne/umiarkowane (Child-Pugh A/B): bez zmiany dawki początkowej; ciężkie (C) — stosowanie niezalecane
• Zaburzenia czynności nerek (łagodne do ciężkich, w tym dializowani): bez zmiany dawki początkowej

Sposób podawania

• Podawany doustnie, może być przyjmowany z jedzeniem lub bez
• W razie pominięcia dawki nie podawać dawki dodatkowej — przyjąć zwykłą dawkę następnego dnia

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą

• Unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A4

Zaburzenia skóry

• Możliwe odbarwienie włosów/skóry, suchość, pękanie skóry, zespół dłoniowo-podeszwowy
• Zgłaszano ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, rumień wielopostaciowy), niektóre śmiertelne — po potwierdzeniu SJS/TEN nie wznawiać leczenia

Krwotoki i krwawienie z guza

• Zdarzenia krwotoczne (przewód pokarmowy, układ oddechowy, drogi moczowe, mózg), niektóre śmiertelne
• Krwotok z nosa najczęstszy; krwotok płucny może być ciężki i zagrażający życiu

Zaburzenia żołądka i jelit

• Najczęściej: biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność, zapalenie jamy ustnej
• Zgłaszano ciężkie powikłania żołądkowo-jelitowe, w tym perforację przewodu pokarmowego

Nadciśnienie tętnicze

• Może wystąpić ciężkie nadciśnienie — kontrolować, przy niekontrolowanym rozważyć czasowe przerwanie leczenia

Zaburzenia hematologiczne

• Możliwe zmniejszenie liczby neutrofili i płytek krwi — badać morfologię na początku każdego cyklu

Zaburzenia serca

• Ryzyko niewydolności serca, kardiomiopatii, zmniejszenia LVEF, zawału serca — stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka
• Rozważyć ocenę LVEF na początku i okresowo w trakcie leczenia

Wydłużenie odstępu QT

• Obserwowano wydłużenie QT i torsade de pointes — ostrożność u pacjentów z czynnikami ryzyka

Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe

• Zgłaszano żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (w tym zator tętnicy płucnej) oraz tętnicze zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (udar, TIA), niektóre śmiertelne
• Możliwe tworzenie tętniaka i (lub) rozwarstwienie tętnicy
• Możliwa mikroangiopatia zakrzepowa (TMA/TTP/HUS) — przy podejrzeniu przerwać leczenie

Zaburzenia czynności tarczycy

• Zalecane badanie czynności tarczycy przed leczeniem i co 3 miesiące w trakcie

Zapalenie trzustki i hepatotoksyczność

• Możliwe zwiększenie aktywności lipazy/amylazy oraz ciężkie działania niepożądane ze strony trzustki
• Kontrolować ALT, AST i bilirubinę przed każdym cyklem leczenia — przy niewydolności wątroby przerwać leczenie

Czynność nerek

• Możliwe zaburzenia i niewydolność nerek, białkomocz — badanie moczu na początku leczenia i monitorowanie

Gojenie ran

• Zalecane czasowe przerwanie leczenia przed dużymi zabiegami chirurgicznymi
• Zgłaszano martwicę kości szczęki/żuchwy (ONJ), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu bisfosfonianów dożylnie

Pozostałe ostrzeżenia

• Możliwy obrzęk naczynioruchowy, drgawki (w tym w przebiegu RPLS), zespół rozpadu guza, ciężkie zakażenia (w tym martwicze zapalenie powięzi)
• Możliwa hipoglikemia — monitorować glukozę, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą
• Możliwa encefalopatia hiperamonemiczna przy niewyjaśnionej ospałości lub zmianach stanu psychicznego
• Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę — uznaje się za „wolny od sodu”

Leki zwiększające stężenie sunitynibu

• Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, rytonawir, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, sok grejpfrutowy) zwiększają stężenie sunitynibu — unikać lub zmniejszyć dawkę do min. 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET)
• Wpływ inhibitorów BCRP nie jest w pełni poznany

Leki zmniejszające stężenie sunitynibu

• Silne induktory CYP3A4 (deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, ziele dziurawca) zmniejszają stężenie — unikać lub rozważyć zwiększenie dawki co 12,5 mg (do 87,5 mg/dobę GIST/MRCC lub 62,5 mg/dobę pNET)

• Kobietom w wieku rozrodczym zaleca się skuteczną antykoncepcję i odradza zajście w ciążę podczas leczenia
• Nie należy stosować w ciąży, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem dla płodu — badania na zwierzętach wykazały wady wrodzone
• Nie wiadomo, czy sunitynib przenika do mleka ludzkiego — nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia
• Dane niekliniczne wskazują na możliwy niekorzystny wpływ na płodność kobiet i mężczyzn

Sunitynib wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwości wystąpienia zawrotów głowy w trakcie leczenia.

niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki — niektóre prowadziły do zgonu.

Najczęściej zgłaszane: zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, przebarwienia skórne, zespół dłoniowo-podeszwowy.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

• często: zakażenia wirusowe, zakażenia układu oddechowego, ropień, zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, zakażenia skórne, posocznica
• niezbyt często: martwicze zapalenie powięzi, zakażenia bakteryjne

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

• bardzo często: neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenia
• często: limfopenia
• niezbyt często: pancytopenia
• rzadko: mikroangiopatia zakrzepowa

Zaburzenia układu immunologicznego

• niezbyt często: nadwrażliwość
• rzadko: obrzęk naczynioruchowy

Zaburzenia endokrynologiczne

• bardzo często: niedoczynność tarczycy
• niezbyt często: nadczynność tarczycy
• rzadko: zapalenie tarczycy

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

• bardzo często: zmniejszenie łaknienia
• często: odwodnienie, hipoglikemia
• rzadko: zespół rozpadu guza

Zaburzenia psychiczne

• bardzo często: bezsenność
• często: depresja

Zaburzenia układu nerwowego

• bardzo często: zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia smaku
• często: neuropatia obwodowa, parestezje, niedoczulica, przeczulica
• niezbyt często: krwotok mózgowy, udar mózgu, TIA
• rzadko: zespół odwracalnej tylnej encefalopatii
• częstość nieznana: encefalopatia hiperamonemiczna

Zaburzenia oka

• często: obrzęk tkanek oczodołu, obrzęk powiek, zwiększone łzawienie

Zaburzenia serca

• często: niedokrwienie mięśnia sercowego, zmniejszenie frakcji wyrzutowej
• niezbyt często: zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, niewydolność serca, kardiomiopatia, wysięk osierdziowy, wydłużenie QT
• rzadko: niewydolność lewokomorowa, torsade de pointes

Zaburzenia naczyniowe

• bardzo często: nadciśnienie tętnicze
• często: zakrzepica żył głębokich, uderzenia gorąca, nagłe zaczerwienienie twarzy
• niezbyt często: krwotok z guza
• częstość nieznana: tętniak i rozwarstwienie tętnicy

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

• bardzo często: duszność, krwotok z nosa, kaszel
• często: zator tętnicy płucnej, wysięk opłucnowy, krwioplucie, duszność wysiłkowa, ból jamy ustnej i gardła, niedrożność nosa, suchość błon śluzowych nosa
• niezbyt często: krwotok płucny, niewydolność oddechowa

Zaburzenia żołądka i jelit

• bardzo często: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, wymioty, biegunka, niestrawność, nudności, zaparcia
• często: choroba refluksowa przełyku, dysfagia, krwotok z przewodu pokarmowego, zapalenie przełyku, rozdęcie brzucha i inne dolegliwości jamy ustnej/brzucha
• niezbyt często: perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, przetoka odbytu, zapalenie jelita grubego

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

• niezbyt często: niewydolność wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaburzenia czynności wątroby
• rzadko: zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

• bardzo często: przebarwienie skóry, zespół dłoniowo-podeszwowy, wysypka, zmiana koloru włosów, suchość skóry
• często: złuszczanie skóry, reakcje skórne, egzema, pęcherz, rumień, łysienie, trądzik, świąd, przebarwienia, zaburzenia płytki paznokciowej i inne
• częstość nieznana: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzelinowe zapalenie skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

• bardzo często: bóle kończyn, bóle stawów, bóle pleców
• często: bóle mięśniowo-szkieletowe, skurcze mięśniowe, ból mięśni, osłabienie mięśni
• niezbyt często: martwica żuchwy, przetoka
• rzadko: rabdomioliza, miopatia

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

• często: niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, zmiana barwy moczu, białkomocz
• niezbyt często: krwotok z dróg moczowych
• rzadko: zespół nerczycowy

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

• bardzo często: zapalenie błon śluzowych, zmęczenie, obrzęk, gorączka
• często: ból w klatce piersiowej, ból, objawy grypopodobne, dreszcze
• niezbyt często: zaburzenia gojenia się ran

Badania diagnostyczne

• często: zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie aktywności lipazy, zmniejszenie liczby płytek krwi, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności amylazy, AspAT, AlAT, zwiększenie stężenia kreatyniny, wzrost ciśnienia tętniczego, zwiększenie stężenia kwasu moczowego
• niezbyt często: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej, zwiększenie stężenia tyreotropiny

Kategorie częstości występowania

• bardzo często (≥ 1/10)
• często (≥ 1/100 do < 1/10)
• niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
• rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000)
• bardzo rzadko (< 1/10 000)
• częstość nieznana (nie można jej określić na podstawie dostępnych danych)

• Nie istnieje swoista odtrutka
• Leczenie przedawkowania powinno polegać na zastosowaniu standardowych środków wspomagających
• W razie wskazań można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka w celu eliminacji niewchłoniętej substancji
• Zgłaszane przypadki przedawkowania wiązały się z działaniami niepożądanymi zgodnymi ze znanym profilem bezpieczeństwa

• Okres ważności: blister — 2 lata; butelka — 18 miesięcy (25 mg) lub 2 lata (12,5 mg, 37,5 mg, 50 mg)
• Blister: przechowywać w temperaturze poniżej 30°C
• Butelka: przechowywać w temperaturze poniżej 25°C

• Butelka HDPE z zamknięciem zabezpieczającym przed dostępem dzieci, zawierająca 28 lub 30 kapsułek twardych, w tekturowym pudełku
• Blister jednodawkowy z folii PVC/PCTFE/Aluminium, zawierający 14 x 1, 28 x 1 lub 30 x 1 kapsułek, w tekturowym pudełku

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

MSN Labs Europe Limited

KW20A, Corradino Park

Paola, PLA 3000

Malta