Thiotepa MSN

Thiotepa MSN, 15 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

Thiotepa MSN, 100 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji.

Biały liofilizowany proszek.

Substancja czynna

• 15 mg: jedna fiolka zawiera 15 mg tiotepy; po rekonstytucji w 1,5 mL wody do wstrzykiwań każdy mL roztworu zawiera 10 mg tiotepy
• 100 mg: jedna fiolka zawiera 100 mg tiotepy; po rekonstytucji w 10 mL wody do wstrzykiwań każdy mL roztworu zawiera 10 mg tiotepy

Substancje pomocnicze

• Brak

Wskazania do stosowania

Produkt jest wskazany w leczeniu skojarzonym z innymi chemioterapeutykami:

• z napromienianiem całego ciała lub bez, jako leczenie kondycjonujące przed allogenicznym lub autologicznym przeszczepem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) w chorobach układu krwiotwórczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży
• w leczeniu guzów litych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, gdy właściwa jest chemioterapia wysokodawkowa z następowym HPCT

Podawanie musi być nadzorowane przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu kondycjonującym przed HPCT.

Dawkowanie

• Dawka zależy od typu przeszczepu (autologiczny/allogeniczny), rodzaju choroby oraz schematu leczenia skojarzonego
• U dorosłych, w zależności od wskazania: dawki dobowe od 120 do 481 mg/m² pc., podawane przez 1-5 kolejnych dni, z maksymalną dawką łączną w całym okresie kondycjonowania od 250 do 900 mg/m² pc.
• U dzieci i młodzieży: dawki dobowe od 125 do 350 mg/m² pc., z maksymalną dawką łączną od 250 do 1050 mg/m² pc., w zależności od wskazania
• Szczegółowe dawki dla poszczególnych chorób (chłoniak, szpiczak, białaczka, guzy lite, talasemia i in.) określa lekarz prowadzący zgodnie z protokołem leczenia
• Zaburzenia czynności nerek łagodne/umiarkowane: bez modyfikacji dawki, zachować ostrożność
• Zaburzenia czynności wątroby: zachować ostrożność, zwłaszcza przy ciężkiej niewydolności; bez modyfikacji dawki przy przemijających zmianach parametrów
• Osoby w podeszłym wieku (>65 lat): bez konieczności modyfikacji dawki

Sposób podawania

• Podanie wyłącznie przez wykwalifikowanego pracownika służby zdrowia, w infuzji dożylnej trwającej 2-4 godziny przez cewnik w żyle centralnej
• Fiolkę rekonstytuować w wodzie do wstrzykiwań, następnie rozcieńczyć w 500 mL (lub 1000 mL przy dawce >500 mg) 0,9% roztworu NaCl
• Zalecane rękawice ochronne przy przygotowaniu — w razie kontaktu ze skórą/błonami śluzowymi natychmiast przemyć wodą

• Nadwrażliwość na substancję czynną
• Ciąża i karmienie piersią
• Jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciwko żółtej febrze i szczepionkami zawierającymi żywe wirusy i bakterie

• Głęboka mielosupresja występuje u wszystkich pacjentów — częste badania morfologii krwi podczas leczenia i do wyzdrowienia, codzienne przez min. 30 dni po przeszczepie
• W neutropenii rozważyć profilaktykę zakażeń bakteryjnych, grzybiczych, wirusowych
• Zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby — regularne monitorowanie aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i bilirubiny
• Zwiększone ryzyko choroby zarostowej żył wątrobowych po intensywnej wcześniejszej terapii
• Ostrożność i regularne monitorowanie czynności serca u pacjentów z chorobami serca w wywiadzie
• Ostrożność i okresowe monitorowanie czynności nerek u pacjentów z chorobami nerek w wywiadzie
• Możliwa toksyczność płucna, nasilana przez inne leki cytotoksyczne (busulfan, fludarabina, cyklofosfamid)
• Wcześniejsze napromienianie mózgu/czaszki i rdzenia może zwiększać ryzyko ciężkich reakcji toksycznych (np. encefalopatii)
• Tiotepa jest znanym czynnikiem rakotwórczym — ryzyko nowotworów wtórnych
• Nie zalecane jednoczesne stosowanie żywych atenuowanych szczepionek (poza żółtą febrą), fenytoiny i fosfenytoiny
• Nie stosować równocześnie z cyklofosfamidem w tym samym schemacie — podawać po zakończeniu infuzji cyklofosfamidu
• Przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2B6 lub CYP3A4 dokładnie monitorować stan pacjenta
• Może zaburzać płodność mężczyzn i kobiet — zalecana kriokonserwacja nasienia przed leczeniem

• Nie podawać żywych szczepionek bakteryjnych i wirusowych — min. 3 miesiące odstępu po zakończeniu leczenia
• Inhibitory CYP2B6 (klopidogrel, tyklopidyna) lub CYP3A4 (azole, makrolidy, inhibitory proteazy) mogą zwiększać stężenie tiotepy — monitorować stan kliniczny
• Induktory CYP450 (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital) mogą zwiększać metabolizm i stężenie aktywnego metabolitu — monitorować
• Tiotepa jako słaby inhibitor CYP2B6 może zwiększać stężenie ifosfamidu, tamoksyfenu, bupropionu, efawirenzu, a zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu cyklofosfamidu
• Przeciwwskazane: szczepionka przeciw żółtej febrze
• Niezalecane: żywe atenuowane szczepionki (poza żółtą febrą), fenytoina
• Do rozważenia z ostrożnością: cyklosporyna/takrolimus (ryzyko nadmiernej immunosupresji), sukcynylocholina (wydłużone działanie o 5-15 min)
• Nie stosować równocześnie z cyklofosfamidem w tym samym schemacie kondycjonującym
• Inne leki mielosupresyjne (cyklofosfamid, melfalan, busulfan, fludarabina, treosulfan) zwiększają ryzyko działań hematologicznych
• Przy doustnych lekach przeciwzakrzepowych zwiększyć częstość kontroli INR

• Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i co najmniej 6 miesięcy po jego zakończeniu; przed leczeniem wykonać test ciążowy
• Mężczyźni nie powinni płodzić dzieci podczas leczenia i przez rok po jego zakończeniu
• Tiotepa jest przeciwwskazana w ciąży — badania przedkliniczne wykazały obumieranie zarodka/płodu i wady rozwojowe
• Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia
• Może zaburzać płodność mężczyzn i kobiet — zalecana kriokonserwacja nasienia przed leczeniem

Produkt wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn — możliwe zawroty głowy, bóle głowy i niewyraźne widzenie.

Najczęściej zgłaszane: zakażenia, cytopenia, ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie błon śluzowych.

Zgłaszano przypadki leukoencefalopatii, w tym zakończone zgonem, u pacjentów wcześniej intensywnie leczonych.

Profil bezpieczeństwa — dorośli

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

• bardzo często: zwiększona podatność na zakażenia, posocznica
• niezbyt często: zespół wstrząsu toksycznego

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone

• często: wtórny nowotwór złośliwy związany z leczeniem

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

• bardzo często: leukopenia, trombocytopenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, pancytopenia, granulocytopenia

Zaburzenia układu immunologicznego

• bardzo często: ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi
• często: nadwrażliwość

Zaburzenia endokrynologiczne

• często: niedoczynność przysadki mózgowej

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

• bardzo często: jadłowstręt, zmniejszony apetyt, hiperglikemia

Zaburzenia psychiczne

• bardzo często: stan dezorientacji, zaburzenia stanu psychicznego
• często: niepokój
• częstość nieznana: majaczenie, nerwowość, omamy, pobudzenie

Zaburzenia układu nerwowego

• bardzo często: zawroty głowy, ból głowy, niewyraźne widzenie, encefalopatia, drgawki, zaburzenia czucia
• często: tętniak wewnątrzczaszkowy, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia funkcji poznawczych, krwotok mózgowy
• częstość nieznana: leukoencefalopatia

Zaburzenia oka

• bardzo często: zapalenie spojówek
• często: zaćma

Zaburzenia ucha i błędnika

• bardzo często: osłabienie słuchu, ototoksyczność, szumy uszne

Zaburzenia serca

• bardzo często: zaburzenia rytmu serca
• często: tachykardia, niewydolność serca
• niezbyt często: kardiomiopatia, zapalenie mięśnia sercowego

Zaburzenia naczyniowe

• bardzo często: obrzęk limfatyczny, nadciśnienie tętnicze
• często: krwotok, zator

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

• bardzo często: idiopatyczne zapalenie płuc, krwawienia z nosa
• często: obrzęk płuc, kaszel, zapalenie pęcherzyków płucnych
• niezbyt często: niedotlenienie

Zaburzenia żołądka i jelit

• bardzo często: nudności, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie przełyku, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, zapalenie jelit i jelita grubego
• często: zaparcie, perforacja przewodu pokarmowego, niedrożność jelit
• niezbyt często: owrzodzenie przewodu pokarmowego

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

• bardzo często: choroba zarostowa żył wątrobowych, powiększenie wątroby, żółtaczka

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

• bardzo często: wysypka, świąd, łysienie
• często: rumień
• niezbyt często: zaburzenia pigmentacji, erytrodermia łuszczycowa
• częstość nieznana: ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN)

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

• bardzo często: ból pleców, ból mięśni, ból stawów

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

• bardzo często: krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego
• często: problemy z oddawaniem moczu, skąpomocz, niewydolność nerek, zapalenie pęcherza moczowego, krwiomocz

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

• bardzo często: brak plemników w ejakulacie, brak miesiączki, krwawienie z macicy
• często: objawy menopauzalne, niepłodność kobiet i mężczyzn

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

• bardzo często: gorączka, osłabienie, dreszcze, obrzęki uogólnione, odczyny w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie błon śluzowych
• często: niewydolność wielonarządowa, ból

Badania diagnostyczne

• bardzo często: zwiększenie masy ciała, zwiększenie bilirubiny, aminotransferaz, amylazy
• często: zwiększenie kreatyniny, mocznika, GGT, fosfatazy zasadowej, AspAT

Profil bezpieczeństwa — dzieci i młodzież (różnice względem dorosłych)

• Dodatkowo zgłaszano: niedorozwój gonad, niedoczynność tarczycy, zahamowanie wzrostu, ataksję, zatrzymanie akcji serca, tętnicze nadciśnienie płucne, zatrzymanie oddychania, niewydolność wątroby
• Częstość niektórych działań różni się (np. plamica małopłytkowa: często u dzieci)
• W pozostałym zakresie profil bezpieczeństwa zbliżony do dorosłych

Kategorie częstości występowania

• bardzo często (≥ 1/10)
• często (≥ 1/100 do < 1/10)
• niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)
• częstość nieznana (nie można jej określić na podstawie dostępnych danych)

• Brak doświadczenia klinicznego z przedawkowaniem
• Spodziewane główne objawy: ablacja szpiku kostnego i pancytopenia
• Nie jest znane antidotum
• Wymagane uważne monitorowanie hematologiczne i skuteczne leczenie podtrzymujące

• Nieotwarta fiolka: okres ważności 2 lata; przechowywać i transportować w lodówce (2-8°C), nie zamrażać
• Po rekonstytucji: stabilność 8 godzin w 2-8°C
• Po rozcieńczeniu: stabilność 24 godziny w 2-8°C lub 4 godziny w 25°C
• Ze względów mikrobiologicznych produkt należy zużyć natychmiast, chyba że metoda rozcieńczania wyklucza ryzyko skażenia

• 15 mg: fiolka ze szkła typu I, 3 mL, korek z gumy bromobutylowej, wieczko flip-off z czerwoną nakładką
• 100 mg: fiolka ze szkła typu I, 10 mL, korek z gumy bromobutylowej, wieczko flip-off z pomarańczową nakładką

MSN Labs Europe Limited

KW20A Corradino Park

Paola, PLA 3000

Malta